درون خویشتن

از اتفاقات بیرونی می توان جان سالم به در بُرد؛
مثل وقتی که ورشکست می شوی
یا زمین می خوری.
دوباره برمیخیزی و تلاش میکنی یا نهایتاً راهی برای فرار جستجو میکنی.
.

ولی از اتفاقات درونی نمی توان فرار کرد

و معمولاً عظیم ترین اتفاقات زندگی در درون آدمی می افتد.
مثل وقتی که پس از تلاش و فشارهای بسیار،
به خویشتن واقعی دست می یابی.
پس از آن دیگر نخواهی توانست به قبل از آن اتفاق بازگردی؛
یا وقتی قسمتی از روحت دچار آسیب جدی می شود در اثر مسئله ای عاطفی.
بعد از آن انقلابی در وجودت بپا می شود،
اینکه بمانی و بجنگی و روحت را صیقل داده و الماس شوی
یا بشکنی و از هم بپاشی. .
.

مراقب اتفاقات ناخوشایند درونمان باشیم
سیلی ای که از درون بخوریم جایش تا ابد درد خواهد کرد . .