کوچ – شهلا صفائی
  • خانه
  • کوچ | فهرست
    • گفتگوها
    • تفکر  نقادانه
    • جهان دیجیتال
    • روانشناسی اجتماعی
    • یادداشت‌ها
    • نامه‌ها
  • کافه کتاب
  • تماس با من

کوچ – شهلا صفائی

آن‌چـه می‌خوانَـم و می‌آمـوزَم

  • خانه
  • کوچ | فهرست
    • گفتگوها
    • تفکر  نقادانه
    • جهان دیجیتال
    • روانشناسی اجتماعی
    • یادداشت‌ها
    • نامه‌ها
  • کافه کتاب
  • تماس با من
یادداشت‌ها

میوهٔ ممنوعه

29 خرداد 1397
میوهٔ ممنوعه

گاهی درد آنقدر عمیق می‌شود که
مرگ هم برای تو کاری نمی‌کند
می‌توانی سینه ات را بشکافی و در آن دانه ی حسرت بکاری؛
خیلی زود،
درخت جنون،
جوانه خواهد زد
و تمام جانت را ریشهٔ
ای کاش‌ها
و زندگی‌های نکرده
پر خواهد کرد…
درخت عمر تو، میوه ای ممنوعه خواهد داد
که روزی، آدمی را از عرش به فرش ‌رسانَد
و تو این بار خدای ساختگی آدمیانی بی خبر شوی؛
خدایی کنی
در تنهایی ذاتی بی انتهایت.

۰ نظر
11
فیس بوک توییتر گوگل ‌پلاس پینترست لینکدین
نوشته قبلی
دنیل کانمن
نوشته بعدی
تفکر، سریع و کند – دنیل کانمن

لغو ارسال نظر لغو پاسخ

مطالبی که ممکن است دوست داشته باشید.

ما تربیت نشدیم.

6 بهمن 1395

اولسبلنگا و ماسال : خاطرهٔ ساعت ها فلو...

8 اردیبهشت 1397

چیزی به اسم “رهایی”

11 بهمن 1395

دنیای بعد از تو

4 شهریور 1396

آه از آن رفتگان بی‌برگشت

26 فروردین 1399

من از نزدیک بودن های دور می ترسم.

26 بهمن 1395

شب‌های دشوار

16 تیر 1401

حال در معنادهی به گذشته مؤثر است.

24 اسفند 1401

ماجرای سفر من و زوربا

18 تیر 1403

دقیقاً الان وقتشه !

12 اردیبهشت 1396

دسته بندی

  • تفکر  نقادانه (۲۴)
  • جهان دیجیتال (۲۰)
  • روانشناسی اجتماعی (۱۸)
  • فیلم (۵)
  • کافه کتاب (۷۲)
  • گفتگوها (۳)
  • یادداشت‌ها (۲۱۷)
    • نامه‌ها (۱۴)

آخرین نوشته ها

  • ماجرای سفر من و زوربا
  • پیشرفت، فرایندی دیالکتیکی است؟
  • هوای قریه بارانی‌ست
  • جایی کوچک میان نخواستن زندگی و نخواستن مرگ
  • فاعلیت زیستن ـ نامه‌هایی در ستایش زندگی
  • حال در معنادهی به گذشته مؤثر است.
  • اگر اندکی پایین‌تر بود آسمان…
  • علاج یأس با فهم درمیانگی
  • مسافر
  • تولید غیرارادی خاطرات ساختگی توسط مغز

دیدگاه ها

  • صادق در ماجرای سفر من و زوربا
  • دامون در ماجرای سفر من و زوربا
  • رها در ماجرای سفر من و زوربا
  • حجت در ماجرای سفر من و زوربا
  • Paras2 در ماجرای سفر من و زوربا
  • زهرا در همیشه همه‌چیز مثل همیشه است
  • محمد در پیشرفت، فرایندی دیالکتیکی است؟
  • محمود جالینوسی در آه از آن رفتگان بی‌برگشت
  • ستار فلاح در سه هزار و پانصد قدم- احوالات
  • شکیب داودی در تاسیان _ هوشنگ ابتهاج

RSS وبلاگ روانشناسی اجتماعی

  • خانه
  • کافه کتاب
  • وبلاگ روانشناسی اجتماعی
  • تماس با من

@2017 - تمام حقوق این سایت، متعلق به شهلا صفائی می باشد.