کتاب

«…و تو ای جانِ نیکی که به سهم خود همان دلبستگی‌های او را داری، از رنج او تسلایی برگیر، و اگر که به حکم تقدیر یا گناهی شخصی دوست دیگری…

میهمانی‌ای در عصری پاییزی برگزار می‌شود و گفتگوی جالبی میان حاضرین دربارهٔ اشد مجازات درمی‌گیرد. اکثر میهمانان، اعدام را محکوم و معتقدند حبس ابد می‌بایست جایگزین آن شود. بانکداری که…

پیش‌نوشت: زوربا را بعد از سال‌ها دوباره به دست گرفتم. این بار یک نسخه‌ی قدیمی‌ترش را. و همسفر من در سفری اودیسه‌وار شد. سفری که چندماه پیش جسمم شروع کرد…

اخیراً کتابی می‌خواندم از احمدرضا احمدی ـ هوای قریه بارانی‌ست ـ پس از مدت‌ها به کتابفروشی محبوبم رفته بودم، گمان نمی‌کردم آن زن هنوز مرا بشناسد. او که نامم را…

در سال ۱۹۵۱ آیزایا برلین هر هفته گفتارهایی را در رادیو ایراد کرد که شنوندگان فراوانی مجذوب آن شدند. این گفتارها شهرت اجتماعی و اعتبار علمی او را بیش از…

هنگامی‌که درباره‌ی آزادی صحبت می‌کنیم باید سیاست و این حقیقت را که به انسان توانایی کنش داده شده است (چه از آن آگاه باشیم چه نباشیم) پیوسته در ذهن داشته…

 آزادی من برای حرکت دادن مشتم در هوا آن‌جایی به پایان می رسد که صورت تو آغاز می‌شود. یگانه دلیل برای آن‌که مرا از عملی کردن خواسته‌ام بازدارند، یا وادارم…

سفرنامه اروپای داستایفسکی به‌واقع یک سفرنامه نیست؛ همان تأملات زمستانی بر تأثرات تابستانی‌ست که در عنوان فرعی کتاب گفته شده. داستایفسکی یکسال بعد از سفرش به اروپا که نخستین سفر…

مدت‌ها بود تصمیم داشتم «یادداشت‌های یک دیوانه» از گوگول را بخوانم. حالا فکر می‌کنم سال‌هایی که با او آشنا نبودم فرصت‌های سوخته‌ی زندگی‌ام به حساب می‌آیند. درباره‌ گوگول همین بس…

در زمان جنگ جهانی دوم، نیروهای آلمانی بعد از تصرف یک کشور می‌توانستند در خانه‌های مردم آن زندگی کنند. بعضی از ساکنین این کشورها خانه‌های خود را رها کرده بودند…

پیرمرد و دریا را زمانی خواندم که برای یک قدم بیش‌تر می‌جنگیدم. روزهایی که برای تاب‌آوری در مقابل فشارها و بی‌خوابی‌ها و نگرانی‌ها به خودم نهیب می‌زدم و به راه…

ابتهاج در شعر اندوهرنگ از کتاب سراب‌اش- که بخشی از کتاب آینه در آینه نیز است- می‌گوید: می‌روی…، اما گریز چشم وحشی‌رنگ تو راز این اندوه بی‌آرام نتواند نهفت. به…

  این روزها همدم اوقاتم، شب‌های روشن داستایفسکی بود. کتابی که چهار شب (به قدر شب‌های روشن) آن را با خودم آرام آرام به فردا بردم. و صبح روز پنجم مبهوت و…

پیش‌نوشت: چند روزی‌ست که فاوست گوته را می‌خوانم. اگرچه جز پاره‌ای جملات، لذت چندانی از خواندنش نبردم؛ علتش را ترجمه این اثر به فارسی می‌دانم. فاوست نمایشنامه‌ای‌ست به زبان آلمانی…